Z Mystic na Cape Cod. Czyli jak przejechać 150 kilometrów przez pół dnia

Mystic na pożegnanie

Są takie dni w podróży, kiedy Google Maps pokazuje niewinną liczbę kilometrów, a rzeczywistość odpowiada: „No dobrze, ale przecież jest Labor Day Weekend”. Wczorajszy plan był pozornie prosty: Mystic, Newport, New Bedford, Harwich Port na Cape Cod. Na mapie żadna wyprawa transkontynentalna. W praktyce do równania należało dodać Amerykanów korzystających z długiego weekendu, samochody, które najwyraźniej wszystkie wyjechały jednocześnie, parking w Newport oraz naszą naturalną skłonność do zatrzymywania się wszędzie tam, gdzie jest woda, łódki albo coś wygląda wystarczająco amerykańsko. Rano pożegnaliśmy Mystic w Connecticut, które jest dokładnie takim miejscem, jakie Europejczyk wyobraża sobie, kiedy ktoś mówi „małe nadmorskie miasteczko w Nowej Anglii”. Drewniane domy, niewielka marina, kwiaty, amerykańskie flagi i łodzie stojące niemal pod oknami. Do tego charakterystyczny Mystic River Bascule Bridge, most zwodzony z 1922 roku, którego ogromne betonowe przeciwwagi wyglądają trochę tak, jakby ktoś zaczął budować urządzenie przemysłowe, a w połowie pracy przypomniał sobie, że miał zrobić most. Konstrukcja działa do dzisiaj, więc najwyraźniej wiedzieli, co robią.

I wtedy znaleźliśmy coś, czego w Mystic spodziewaliśmy się chyba jeszcze mniej niż gondoli w Zakopanem: polską ceramikę z Bolesławca. Ale o Bolesławcu ani słowa …poniżej lista miejsc: Warsaw, Krakow, Wroclaw i Mashpee. Być może uznano, że Warszawa, Kraków i Wrocław brzmią za oceanem bardziej światowo, a informacja, że te wszystkie kubki i talerze naprawdę pochodzą z Bolesławca, mogłaby niepotrzebnie komplikować przekaz marketingowy. Bolesławiec robi, Warszawa z Krakowem i Wrocławiem przyciągają uwagę. Globalizacja w wersji ceramicznej.

Mystic pożegnaliśmy bez pośpiechu. I to był ostatni moment tego dnia, kiedy słowo „bez pośpiechu” miało jakiekolwiek zastosowanie do ruchu drogowego.

Newport, czyli bogactwo, ocean i matematyka parkingowa

Kierunek Newport, Rhode Island. Problem polegał na tym, że podobny pomysł miała znaczna część mieszkańców północno wschodnich Stanów Zjednoczonych. Labor Day Weekend trwał w najlepsze i drogi szybko zaczęły przypominać, że w Ameryce wolny dzień oznacza przede wszystkim możliwość spędzenia go we własnym samochodzie. W Newport zaczęliśmy od okolic Bowen’s Wharf. Dzisiaj są tu restauracje, sklepy, jachty i ludzie spacerujący z kawą, ale miejsce wyrosło z prawdziwego XVIII wiecznego portu handlowego. Zachowane nabrzeża i dawne budynki portowe przypominają czasy, kiedy Newport handlowało z dużą częścią świata.

I tutaj nastąpił pierwszy bardzo konkretny kontakt z lokalną gospodarką. Tablica informowała: „Parking $15 per hour”.

W porządku, Newport nie udaje miasta budżetowego. Po zaparkowaniu okazało się jednak, że za jedną godzinę zapłacić się nie da. Minimalny zakup to dwie godziny. Dwa razy 15 daje 30 dolarów, do tego podatek i terminal pobiera z karty 32,10 USD. Nikt więc nie skłamał. Godzina naprawdę kosztuje 15 dolarów. Bez podatku. Gdyby ktoś chciał wiedzieć, jak doszli do tej liczby, wystarczy podzielić 30 przez 2. Matematycznie wszystko się zgadza. Po rozwiązaniu zadania ruszyliśmy dalej.

Newport tych, którzy parkingami raczej się nie przejmowali

Potem Ocean Drive i zupełnie inne Newport. Ocean, skały, wielkie posesje i rezydencje ludzi, dla których pytanie „ile kosztuje godzina parkingu?” prawdopodobnie nigdy nie było szczególnie istotne. Newport od XIX wieku stało się letnim salonem największych amerykańskich fortun, a przy Bellevue Avenue i w okolicach wybrzeża powstawały słynne summer cottages. Słowo cottage należy tutaj rozumieć mniej więcej tak samo jak „domek letniskowy” w odniesieniu do pałacu. Jednym z najbardziej spektakularnych przykładów jest The Breakers, zbudowany dla rodziny Vanderbiltów, która najwyraźniej nie miała problemu ani z metrażem, ani z podatkiem od parkingu. Krótki przystanek przy oceanie, spojrzenie na rezydencje i dalej w drogę. Plan zakładał bowiem jeszcze lunch, a lunch miał być z morza.

New Bedford, tutaj morze nadal pracuje

New Bedford w Massachusetts jest zupełnie inne niż eleganckie Newport. Mniej wystawy, więcej prawdziwego portu. W XIX wieku było jednym z najważniejszych centrów wielorybnictwa na świecie, a wraz z rozwojem tej branży stało się jednym z najbogatszych amerykańskich miast. Dzisiaj wielorybników już nie ma, ale port bynajmniej nie przeszedł na emeryturę, New Bedford pozostaje najważniejszym amerykańskim portem rybackim pod względem wartości wyładowywanych połowów. I właśnie dlatego zatrzymaliśmy się tutaj na seafood w The Black Whale.

To był właściwy adres na tej trasie: port za oknem, łodzie dookoła i jedzenie, które nie musiało odbyć międzykontynentalnej podróży, żeby znaleźć się na talerzu. Po lunchu wróciliśmy do samochodu. Labor Day Weekend nadal nie został odwołany.

Cape Cod, wreszcie koniec jazdy

Im bliżej Cape Cod, tym krajobraz robił się spokojniejszy. Mniej miasta, więcej drewnianych domów, traw, wydm i tego charakterystycznego szaro białego stylu, który Nowa Anglia opanowała do perfekcji. Meta: Harwich Port i Inn on the Beach. Hotel stoi właściwie przy samej plaży. Za budynkiem już tylko piasek, wydmy i Atlantyk. Harwich Port wyrósł z tradycji rybackiej i żeglarskiej, a pobliski Wychmere Harbor był kiedyś słonym stawem, dopiero w XIX wieku przekopano połączenie z Nantucket Sound. Wieczorem wyszliśmy na plażę. Po korkach w Labor Day Weekend nagle zrobiło się cicho.

Przed nami Atlantyk, za nami samochód. I tego ostatniego przez kilka najbliższych dni naprawdę nie zamierzamy oglądać.

Dodaj komentarz

O nasAbout us

Jesteśmy rodzinną redakcją. Nasi redaktorzy mieszkają i pracują w Polsce, Wielkiej Brytanii i USA. Łączy nas uważne patrzenie na świat w czasach, gdy zmienia się on szybciej niż zdążamy go opisać. Obserwujemy. Wymieniamy się wiedzą. Piszemy bez agendy i bez reklam bo ten blog nigdy nie był o zarabianiu. Jest o rozumieniu.We are a family editorial team. Our editors live and work in Poland, the United Kingdom and the USA. What connects us is paying close attention to the world at a time when it changes faster than we can describe it. We observe. We share what we know. We write with no agenda and no ads, because this blog was never about making money. It is about understanding.

Oglądaj nasz kanał na YouTubeWatch our YouTube channel
Redakcja Mefromeurope / The Mefromeurope editorial team
Śledź nas na InstagramieFollow us on Instagram Śledź nas na XFollow us on X

SzukajSearch

Uchwycone w drodzeCaptured on the road